Agile blog Marc Quirijnen

Ben agile, niet scrum

September jl. heb ik samen met mijn Valueminds collega’s het Agile Amsterdam event bezocht. Tijdens dit event stond Agile door de hele organisatie centraal en hebben we mogen genieten en leren van een aantal sterke sprekers rondom dit thema.

In de trein terug, richting het Brabantse, druk bezig alle indrukken van de dag te verwerken, drong het langzaam tot me door dat ik wat belangrijks geleerd heb die dag. In veel Agile gerelateerde cursussen, gildes, meet ups, conferenties etc. die ik de laatste paar jaar bezocht heb, wordt Agile gezien als een manier van werken, waarin de scrum methodiek bijna heilig wordt verklaard. ‘Als je de scrum methodiek volgt, ben je Agile’ wordt ook in veel organisaties gedacht, niet beseffende dat met die aanname, een aantal Agile principes omver worden gegooid.

Agile en scrum worden vaak in één adem genoemd, waardoor ik geen verschil meer zag. Agile is scrum, scrum is Agile. In de trein besefte ik echter dat Agile een gedachtegoed is en scrum slechts een werkwijze om het Agile gedachtegoed over te brengen. Een denkwijze versus een werkwijze. Scrum is slechts een middel en dus absoluut niet heilig, waarvan ik moet bekennen dat dit voor mij (en voor vele om mij heen) wel zo was. Vrijwel altijd als ik met iemand praat over Agile, gaat het over scrum en de scrum rituelen, maar niet over bijvoorbeeld het Agile manifesto.

Een ander punt wat centraal staat binnen het Agile gedachtegoed is zelf organiserende teams dan wel autonomie. Desondanks leggen we met scrum, teams toch weer een manier van werken op, in plaats van het Agile gedachtegoed over te brengen en het team daar zelf invulling in te laten geven. Er wordt zelfs krampachtig vastgehouden aan zaken die niet werken. Denk aan retro’s zonder vervolgacties, demo’s zonder werkende software, sprint planning op basis van planning poker zonder dat iemand ook maar echt begrijpt waarom er punten worden gebruikt in plaats van uren en ga zo maar door. Alleen maar ‘omdat we agile moeten werken’.

Ik besef dat het de taak is van een scrum master om de scrum rituelen en toepassingen in goede banen te leiden, zodat bovenstaande fout situaties niet voor komen. Echter vasthouden aan scrum terwijl je weerstand blijft voelen van het team is ook niet de beste oplossing. In dat geval is het toch beter om het team zelf invulling te geven aan hoe het Agile gedachtegoed gevolgd wordt? Dus als retrospectives niet werken, dan kan een team toch vast wel op een andere manier leren van hun fouten? Als het team zich vertrouwder voelt door te plannen en schatten op basis van uren, dan moet dat toch geen enkel probleem zijn?

Ik probeer onderstaand echt geen nieuwe agile principes in het leven te roepen (daar hebben we het manifesto voor), maar als ik kijk naar wat ik wil bewerkstelligen met een Agile manier van werken, kan ik dat als volgt samenvatten:

  • Krijg zo snel mogelijk feedback
  • Reflecteer en experimenteer
  • Werk samen en communiceer
  • Ben transparant

Dit kan prima bewerkstelligd worden via scrum, maar ook op andere manieren. Uitgangspunt moet blijven dat het Agile gedachtegoed in acht wordt gehouden en niet scrum. Dit zal ook veel scrum masters helpen die worstelen met weerstand in teams met betrekking tot de te volgen scrum rituelen.

Zelf ga ik binnenkort ook aan de slag met deze bevindingen en zal starten om tijdens de eerst komende retrospective alle scrum rituelen ter discussie te stellen. Benieuwd hoe het team gaat reageren. Wellicht dat dit leidt tot een interessante volgende blog.

Marc Quirijnen

Product Owner